Hoe grootouders conflicten met ouders vermijden

Kinderen opvoeden is geen exacte wetenschap. Het is onderhevig aan mode, is een kwestie van mening - en vooral een zaak van de Eltern. Betreuen grootouders kleinkinderen regelmatig, maar bemoeien natuurlijk. Het maakt dus niet crashen, moet je wat mee. manchmal klappt es prima, das zusammenspiel von drei generationen. aber wo sich menschen lieben, gibt es auch mal krach. dagegen hilft vor allem: im gespräch bleiben. Soms werkt het prima, de interactie van drie generaties. Maar waar de mensen lief te hebben, zijn er ook momenten crash. In contrast, helpt vooral blijven praten.

Als u maar de televisie is heel vaak - met dergelijke verklaringen grootmoeders haar dochters op de handpalm. Omdat vaak hoort de dochter van een smaad en ziet misschien gewoon nieuwsgierig bedoelingen zin als ongeoorloofde inmenging



Aan de andere kant, als de grootmoeder pikt de kleinkinderen regelmatig van school - heeft ze dan niet het recht om de onderwijs te helpen? Ongeveer een derde van de grootouders die betrokken zijn bij de zorg kleinzoon. Tenminste, de jongste leeftijdsgroep Survey van het Duitse Centrum voor Gerontologie vanaf 2014 gevonden. Zo kan de verhouding Toezicht grootouders groeide de eerste keer in vergelijking met 2002 en 2008.



Eigenlijk een win-win situatie. Voor de kleinkinderen is de tijd vaak een welkome afwisseling voor de grootouders. De ouders zijn opgelucht - en de grootouders profiteren ook. Als er bijvoorbeeld niet de conflicten waren die het gevolg waren van verschillende ideeën.



Dat de grootouders vragen stellen, zoals het tv-verbruik van hun kleinkinderen, is eerste normaal, legt gezinstherapeut Bjoern-Enno Hermans uit. Visies, principes en methoden zijn veranderd. Bepalend voor het ontstaan ​​van tegenstrijdige opvattingen is de manier waarop mensen praten. Het moet een communicatie op ooghoogte zijn, zegt sociaal werker Sylvia Görnert, die verschillende gidsen voor ouderen heeft geschreven. Dat is niet zo eenvoudig als kinderen ouders worden.



Hermans pleit ervoor om helemaal in het gesprek te blijven. Passief-agressieve uitspraken à la Na als je denkt dat dat goed is voor het kind, zijn contraproductief. Dus een conflict begint onder de oppervlakte te smeulen. In het ergste geval belandt het kind in een loyaliteitsconflict. Kinderen horen dat, ze horen meteen de toon, zegt Hermans.



Als de grootmoeder ergens last van heeft, kan ze beter met haar ouders praten zonder het kind. Zoals zo vaak het geval is: beter I-berichten verzenden als verwijten, adviseert Görnert. Ik maak me zorgen omdat... meer deuren opent dan te vinden dat je te veel werkt.



Als je dit in gedachten houdt, moeten grootouders er ook rekening mee houden dat de ouders uiteindelijk aan de langere hendel zitten. Het pad naar het hart van de kleinkinderen leidt over de harten van kinderen, zegt prof. Eckart Hammer, gerontoloog aan het protestantse college in Ludwigsburg. Dus wanneer grootouders machtsconflicten proberen op te lossen, kunnen ze alleen verliezen.



Aan de andere kant betekent dat niet dat je alles op dezelfde manier moet doen. Grootouders moeten met hun hart nadenken - ze hoeven niet permanent te onderwijzen, zegt Görnert. Ze moeten deze kans zeker aangrijpen, denkt de auteur. Voor oma of opa kan het een beetje meer chocolade zijn. Kinderen begrijpen heel goed dat er verschillende regels zijn.



Als er altijd conflictsituaties zijn, kan het volgens Hermans ook heel anders zijn. Soms zijn dit proxyconflicten, zegt hij. Als er een fundamenteel probleem is tussen de grootmoeder en haar dochter, kan kleinkindzorg een katalysator worden voor het argument. Uiteindelijk zijn experts het erover eens - het gaat om het zorgen voor kleinkinderen beoordelen. Ze kunnen zich alleen ontwikkelen als ouders en grootouders bij elkaar komen.



Referenties:



Eckart Hammer: zijn grootvader, Klett-Cotta, 175 pagina's, 14,95 euro, ISBN-13: 978-3608961300



Aging Survey 2014

Mogelijk gemaakt door Blogger.